مانيز
.
گاهی توی زندگی به جایی میرسی که هر دری رو میزنی، بستهست.
نه، دیگه نباید بشه.
نمیشه که نمیشه. 🌧️
از خودم میگم...
چپ میری، راست میری، هیچکس منتظرت نیست.
تولیدت گیر میکنه، فروش نمیره،
هر کاری میکنی، انگار داری درجا میزنی. 🌀
یه نفر میگه «نذر کن»،
یه نفر میگه «توسل بگیر»،
یه نفر میگه «قربونی بده»،
یه نفرم میگه «همه داریم دعا میکنیم»...
و کلی چیز دیگه... 🙏
اما میدونی توی این لحظهها باید چی کار کنی؟
هیچی.
فقط بشین یه گوشه،
ساکت باش،
بذار خدا حرف بزنه. 🤫
خدا داره با همون اتفاقاتی که برات میافته،
بهت میگه:
«بشین، کار دارم برات...
گوش بده، میخوام راه رو نشونت بدم.» 🕊️
دیدم که میگم...
فقط سکوت کن، بذار خدا باهات حرف بزنه.
بذار بگه چکار کنی، درست میشه. ✨
---
اما ما توی این روزگار،
فقط یادمون دادن دست و پا بزنیم...
هر چی بیشتر زجر بکشیم، امیدوارتریم که نجات پیدا میکنیم.
غافل از اینکه،
این ماجرا مثل باتلاقه...
هر چی توش بیشتر دست و پا بزنی،
بیشتر میری پایین. 😔
چه برسه به بعضیهامون که
تو باتلاق، شنا هم میکنیم!
---
میدونی زبون حرف زدن خدا چیه؟
سکوت... 🤍
پس بیا،
یه کم ساکت بشیم،
یه کم گوش بدیم،
ببینیم چی داره بهمون میگه.
شاید همون سکوت، بزرگترین راهی باشه که تا حالا ندیدیمش. 🌱
— حسین شیروانی
مانيز
