مانیز
.
راستش رو بخوای، تا چند سال پیش فکر میکردم برای اینکه توی کارم موفق بشم، باید یه سری چیزا رو داشته باشم. ماشین خوب، لباس خوب، یه دفتر کار شیک، یه مدرک بالا، یه سری آدمهای خاص دور و برم. خلاصه اینکه فکر میکردم ارزش من به ایناس.
تا اینکه یکی دو روز پیش یه اتفاق برام افتاد که کلی فکرم رو عوض کرد.
رفته بودم پیش یه مشتری که تا حالا باهاش کار نکرده بودم. محصول رو معرفی کردم، نمونه دادم، حرف زدیم. آخرش گفت سفارش رو ثبت کن. خوشحال شدم. تا اینکه یهو یه چیزی گفت که تا حالا هیچکس به من نگفته بود.
گفت: «میدونی چرا از تو خریدم؟ چون از خودت خوشم اومد. نه اینکه محصولت از بقیه بهتر باشه، نه قیمتت خاص باشه. انرژیات خوب بود، صادق بودی، بااحترام حرف زدی. حس کردم آدم درستی هستی. به خاطر خودت خریدم، نه چیز دیگهای.»
همونجا یهو یه چیزی توی وجودم تکون خورد.
نگاه کردم به خودم. نه ساعت برندی داشتم، نه کفش خاصی پوشیده بودم، نه ماشینم جلوی در بود، نه هیچ کدوم از اون چیزایی که خیلیا فکر میکنن آدم رو بزرگ میکنه. ولی اون مشتری حس کرده بود ارزش جای دیگهای هست.
اون روز فهمیدم که همهی اون فروش، اون اعتبار، اون محبتی که مردم به آدم دارن... هیچکدومش به خاطر چیزای ظاهری نیست. ارزش از انرژی آدم میاد، از شخصیتش میاد، از راستگوییاش، از درستحرفزدناش، از احترامی که برای مخاطب قائله.
نه فرمول خاص، نه لباس خاص، نه مدرک، نه ماشین، نه پول، نه خونه... هیچکدوم. همهچیز از خودت بیرون میاد. از اون آدمی که پشت همهی اینا ایستاده.
من هنوز اول راهم. کلی چیز هست که باید یاد بگیرم. ولی یه قول به خودم دادم: روی شخصیتم کار کنم، روی انرژیام، روی نگاهم به آدمها. بقیهاش خودش میاد. خدا رو هم مطمئنم که کمک میکنه، بدون شک.
— حسین شیروانی
مانیز
